รวมประสบการณ์การเดินทางวีซ่าคู่หมั้นปี 2012

[natty]

เดินทาง(คนเดียว) K1-2012 วิ Apr18 by BKK-INC-ORD-RDU@Chicago thanitsita Sat Apr 21, 2012 12:12 pm

วิเดินทางมาถึงอเมริกาโดยสวัสดิภาพแล้วค่ะ เพลียมาก ๆ จะกลับมาแชร์ประสบการณ์เดินทางให้เพื่อน ๆ น้อง ๆ นะคะ

มาแล้วค่ะ...
วิเดินทางคนเดียวโดยสายการบินเกาหลี เมื่อวันที่ 17 เมย. มีน้องชาย น้องสะไภ้ หลาน ๆ มาส่งที่สนามบินสุวรรณภูมิค่ะ ออกเดินทางจากบ้านที่รังสิต 3 ทุ่ม 20 นาที ถึงสนามบิน 4 ทุ่มตรง ...โอ้โห ผู้คนที่สนามบินวันนั้นเยอะมาก ส่วนใหญ่เป็นกรุ๊ปทัวร์จากเกาหลี ญี่ปุ่นค่ะ ...พอไปถึงสนามบินรีบหากิโล ชั่งน้ำหนักกระเป๋าก่อน เดินหากิโลที่ชั่งนน. 2 ที่ เครื่องเสีย ต้องเดินไปอีกที่นึง คนรอคิวยาวเลย กว่าจะได้ชั่งปาไปเกือบครึ่งชั่วโมง ...ปรากฏว่าน้ำหนักกระเป๋าใบแรก 23..9 กก.( น้ำหนักเกิน) ส่่วนใบที่สอง 19.5 กก. ...
ออกมาหาที่แพ็คกระเป๋าใหม่ ย้ายสัมภาระจากใบแรก มาอัดใส่ใบที่สอง ซึ่งเป็นกระเป๋าเดินทางแบบพลาสติก ไม่ค่อยแข็งแรง แต่จำเป็นต้องอัดของเข้าไปมีของฝากจากเพื่อน ๆ ที่มารอส่งด้วยประเภทขนม ...พอแพ็คเสร็จแล้วกะประมาณน้ำหนักน่าจะไม่เกิน 23 กก. ต่อกระเป๋า ...เพื่อความมั่นใจ กลัวกระเป๋าใบที่เป็นพลาสติกจะเปิดออกมาตอนเจ้าหน้าที่โหลดลงเครื่อง โยนแบบไม่ปราณี เรานำไปให้เค้าซีนพลาสติกหุ้มอีกที ค่าซีนใบละ 120 บาท
..จากนั้นรีบไปเข้าแถวเช็คอินที่ช่องสายการบินเกาหลี เสร็จสับ ออกมาถ่ายรูป ร่ำลา น้องชาย น้องสะไภ้ หลาน ๆ และเพื่อน ๆ ที่มาส่ง ...น้ำตาคลอเลยอ่ะ ใจหายค่ะ...คิดถึงหลาน ๆ และแม่ซึ่งอยู่ต่างจังหวัด..
แล้วลากกระเป๋า carry on พร้อมกระเป๋าสะพาย เดินเข้ามาตรวจ Security check ผ่านเครื่องสแกน เสร็จขั้นตอน ..เดินหาเกท รอขึ้นเครื่อง ตี 1.25 ของวันที่ 18 เมย. เกทสุดท้ายเลย เดินไกลมาก ได้เวลาขึ้นเครื่อง ..เดินหาที่นั่งเองเราจองที่นั่งริมหน้าต่างค่ะ เที่ยวบินนี้ทัวร์แขกประมาณ 30 คนได้ กลิ่นแขกตลบอบอวน ...ทรมานท่อทางเดินหายใจที่สุด เฮ้อ!! ถึงเกาหลีล่ะ

....ต่อเครื่องที่เกาหลีค่ะ ถึงเกาหลี 9.10 น. เดินตามทางลูกศรสีเขียวป้าย transit flight เดินหาเกท นั่งรอ เครื่องออก 11.40 น. เจอพี่คนไทยค่ะ นั่งคุยกันสักพักนึง ได้เวลา ขึ้นเครื่อง บิน flight เดียวกันได้ที่นั่งไกลกันมาก เราได้ที่นั่งท้ายสุดเลย flight นี้ ก่อนขึ้นเครื่องต้องผ่าน Security check เปิดกระเป๋าเช็คกันตรงนั้น ส่วนใหญ่จะเจอเป็นพวกน้ำ และเจลล้างหน้า โดนโยนทิ้งที่พื้นเต็มเลย ...ของเราทุกอย่างผ่าน.... เดินขึ้นเครื่อง หาที่นั่งเอง ตาม Boarding Pass...จองที่นั่งติดหน้าต่างค่ะ ที่นั่งริมทางเดินมีคนแก่นั่งอยู่ก่อนแล้ว ...ต่อไปก็นั่งลุ้นตรงกลางเป็นที่นั่งของผู้ใดหนอ ..เป็นของหญิงสาวเกาหลีค่ะ ....flight นี้ นั่งจนเมื่อยก้น ปวดเอว ปวดหลัง เด็กก็ร้องไห้ตลอด ไม่ได้หลับได้นอน ทั้งพ่อ ทั้งแม่ และแอร์โฮสเตส ต้องผลัดเปลี่ยนพากันอุ้มเดิน เข้า-ออกห้องครัวกันอยู่อย่างงั้น เด็กไม่ยอมนอน เราก็นั่งมองเวลาเมื่อไหร่จะถึงจุดหมายปลายทางซะที เวลาช่างยาวนานเหลือเกิน

ถึงสนามบินชิคาโก้(O’Hare) รีบเดินมาเข้าแถว เลื้อยเป็นงูเลย มี 2 ช่องติดกัน คือ Visit Chicago และ visit- Transit ส่วนช่อง US Citizen แยกเลื้อยต่างหากออกไป ช่อง 2 ช่องของเรานี่แหละ จะงงมากค่ะ ไม่รู้ช่องของเราเลื้อยไปหัวแถว คือช่องไหน ทางเข้าช่องไม่ได้บอกไว้ ต้องมองไล่ตั้งแต่หัวแถวมาหางแถวค่ะ ตอนเราเข้าต่อแถวคนยังไม่มาก แต่แถวคดเคี้ยวไล่ลำบากเหมือนกัน ...เจ้าหน้าที่อิมมิเกรชั่น Visit Chicago มี 2 ท่าน ส่วน Visit –Transit มี 3 ท่าน จะมีเจ้าหน้าที่คอยเรียกต่อแถวอีกที ตามช่อง อิมมิเกรชั่น ...ของเราคนสุดท้ายอ่ะ มัวช้าก็คนเขมรกลุ่มนึง 5 คน ลูกเด็กเล็กแดง และอีกกลุ่มนึง คนแขก ไม่แน่ใจมาจากประเทศไหน 3 คน อยากเดินไปต่อแถวที่เค้ามาเดี่ยว ๆ อ่ะ แต่เป็นการเสียมารยาทของคนที่นี่ เพราะเจ้าหน้าที่เรียกเรามายืนต่อแถวนี้แล้ว โยกย้ายไม่ได้ ...2 กลุ่มนี้โดนถามเยอะ และเรียกให้พบเจ้าหน้าที่ท่านอื่น ส่วนเรา ได้สภ. ตรงนี้เลย เปิดซองสีน้ำตาลที่เราหิ้วไป ถาม-แฟนชื่ออะไร แฟนเกิดที่ไหน จะแต่งงานเมื่อไหร่ ความจริงอยู่ในเอกสารนี้ทั้งหมด ถูกต้องน่ะ? แล้วพิมพ์ลายนิ้วมือ ถ่ายรูป ..ขีดฆ่าวีซ่าเรา พร้อมกับเน้น วันเดือน ที่เราจะต้องแต่งงาน ..เสร็จเรียบร้อย
เดินไปรับกระเป๋า ผ่านเครื่องสแกน ทั้งหมด...โอเค ผ่าน
เจอเด็กนร.ไทย ชาย-หญิง 5 คน ไม่ผ่านค่ะ โดนเปิดทุกกระเป๋า เจอน้ำหริก ใส่ถุงใหญ่เลย ปลาอบแห้ง มาม่า และอะไรอีกหลายอย่าง ไม่ทันดู เพราะเรารีบ ...รู้สึกว่าโดนตรวจอีกรอบนึง น้อง ๆ บอก ...ถูกเรียกไปที่ตรงไหนไม่รู้ ให้ตามเค้าไป

เดินขึ้นมา 1 ชั้น รอรถไฟ ไปเทอร์มินอล 3 ค่ะ จุดนี้บริการดีมากค่ะ บอกเราว่า ลงสถานีแรกน่ะ คอยส่งขึ้นรถเรียบร้อย เราขอบคุณเค้า ...ถึงแล้วสถานีแรกเทอร์มินอล 3 ..เริ่ม งง แล้ว เราจะไปทางไหนล่ะเนี่ย ถาม ๆๆๆ ต่อสายการบิน AA เดินไปสุดเลย ผ่าน Security check ถอดรองเท้า ถอดเสื้อคลุม พร้อมกระเป๋าสะพาย กระเป๋า Carry on ใส่กระบะ ผ่านเครื่องสแกน
ส่วนตัวเรา ให้เข้าไปยืนตรงจุดที่ทำเครื่องหมายรูปเท้า และยกแขนขึ้นทั้งสองข้างตามรูปที่ติดไว้ให้ดู ให้หายใจเข้าค้างไว้ จนกว่าจะบอกผ่าน อิอิ คงจะเจอเครื่องบอกอ่ะ....เจ้าหน้าบอกออกมาได้ และยกมือขึ้นอีกครั้ง เจ้าหน้าที่ตรวจ ให้เปิดคอเสื้อว่ามีอะไรอยู่ข้างใน ...แขวนสร้อยพร้อมพระเลี่ยมทอง เค้าดู พริกไป-มา ผ่าน ส่วนสร้อยข้อมือ เค้าคงเห็นแล้ว ..ไม่ขอดู

เดินออกมาหา มอนิเตอร์ ดูเกท ที่เราจะไป ...ไกลอีกล่ะ ไม่เป็นไร เรามีเวลา นั่งรอเกือบชั่วโมง เรียกขึ้นเครื่อง...2 ชั่วโมงถึงจุดหมายปลายทาง ระหว่างนั่งบนเครื่อง flight นี้ ง่วงนอนสุด ๆ เพราะอดนอนจาก flight ที่แล้ว หลับสนิท มาตื่นอีกที เครื่องลงจอดแล้ว ...เดินตามลูกศร บอกรับกระเป๋า ...เจอคุณ darling ยืนรอรับอยู่แล้ว
ก่อนเดินทาง กังวลมากมาย การเดินทางคนเดียว..ไม่ยากอย่างที่คิดจริง ๆ ค่ะ ...ขอให้เพื่อน ๆ ทุกคนเดินทางปลอดภัยนะค่ะ
โชคดีค่ะ

viewtopic.php?p=667419#p667419 thanitsita, ตรวจสุขภาพบำรุงราษฎร์ K1-2012 วิ Jan30 http://thailifeinusa.icbnet.com/Forum/viewtopic.php?f=31&t=92
viewtopic.php?p=667420#p667420 thanitsita, ใบรับรองความประพฤติ K1-2012 วิ Jan30 http://thailifeinusa.icbnet.com/Forum/viewtopic.php?f=31&t=93
viewtopic.php?p=669059#p669059 thanitsita, K1-2012 วิส่งJun11,11 สัมภาษณ์ Feb23 รับ Feb27 @NC http://thailifeinusa.icbnet.com/Forum/viewtopic.php?f=45&t=94
viewtopic.php?p=672745#p672745 thanitsita, เดินทาง(คนเดียว) K1-2012 วิ Apr18 by BKK-INC-ORD-RDU@Chicago http://thailifeinusa.icbnet.com/Forum/viewtopic.php?f=45&t=95

[natty]

เดินทาง (พ่อแม่) K1-2012 เหมียวกับพ่อแม่ @LAX cat Fri Jul 27, 2012 1:45 pm

แชร์ประสบการณ์ K1 เข้า ตม. ที่อเมริกา พร้อมพ่อแม่

สวัสดีค่ะ เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆทุกท่าน

ตอนนี้นี้ cat (เหมียว) เดินทางมาถึงแอลเอแล้วค่ะ อีก 3 อาทิตย์จะได้เจอหน้าแฟนแล้ว แฟนอยู่ที่ NC ค่ะ แต่ว่าพ่อแม่และเหมียวมาเยี่ยมน้องสาว,สามีน้องสาวกับหลานก่อนจะเดินทางต่อค่ะ

ก่อนอื่นเลยต้องขอบคุณทุกคนที่นี่ที่ช่วยให้ความเข้าใจตั้งแต่เริ่มต้นทำเอกสารขอวีซ่า K1 จนวันนี้ได้มาเหยียบแผ่นดินอเมริกาแล้ว เอาเป็นว่ามาเข้าเรื่องตามที่บอกไว้ในหัวข้อกันดีกว่านะคะ

เอกสารที่เหมียวเอาติดตัวมาบนเครื่องก็คือ ซองสีน้ำตาลจากกงสุลและฟิล์มเอ็กซเรย์ค่ะ จริงๆ แล้วเมื่อผ่านตม.ที่แอลเอ เค้าก็ไม่ได้ขอฟิล์มเอ็กซเรย์นะคะ แต่ก็รู้สึกอุ่นใจที่ได้เอาติดตัวมาค่ะ เหมียวเดินทางมาพร้อมคุณพ่อ คุณแม่ ท่านทั้งสองเพิ่งมาอเมริกาเป็นครั้งแรก และพูดภาษาอังกฤษไม่ได้ค่ะ พอถึง LAX เหมียวก็ชวนคุณแม่ไปล้างหน้า ล้างตาให้ดูสดชื่นหน่อยก่อนเจอหน้าเจ้าหน้าที่ ตม.ค่ะ จากนั้นเมื่อทุกคนพร้อมก็ถามเจ้าหน้าที่แถวนั้นว่า ถ้ามาด้วย visa K1 และมีพ่อแม่มาด้วย (วีซ่าท่องเที่ยว) จะเข้าสัมภาษณ์ที่ช่องไหน เจ้าหน้าที่ชี้ให้ไปที่ช่องที่ 1,2 หรือ 3 ซึ่งเหมียวดูที่ป้ายนะคะ เค้าเขียนไว้ทั้ง visitor แล้วก็มีช่อง Resident อยู่ใกล้กันๆ กันเลยค่ะ

ดีใจค่ะที่ถาม เพราะช่อง visitor ที่คนทั่วไปใช้ เข้าแถวกันยาวมากค่ะ ช่องที่เค้าให้พวกเราไป คนน้อยกว่าเยอะมากเลยค่ะ หากเพื่อนๆ จะลองถามก่อนจะไปยืนต่อแถวก็ดีนะคะ พ่อแม่สัมภาษณ์พร้อมกันกับเหมียวเลยค่ะ โดยที่ท่านแทบไม่ต้องพูดอะไรเลยค่ะ เจ้าหน้าที่ถามเหมียวอย่างเดียว ทั้งที่เกี่ยวกับเหมียวและพ่อแม่ เราสามคนให้เวลายืนรอที่แถวไม่เกิน 2 นาที และสัมภาษณ์ทั้งหมดไม่เกิน 10 นาทีค่ะ เป็นอันเรียบร้อยทุกคน

มาถึงเรื่องที่หลายคนอาจจะอยากรู้นะคะว่า เจ้าหน้าที่ถามอะไรเหมียวบ้าง จริงๆ แล้วก็เป็นตามสูตรที่หลายคนแชร์ประสบการณ์ไว้ค่ะ คือ เริ่มต้นด้วยการขอซองสีน้ำตาล แล้วถามเราว่า คู่หมั้นชื่ออะไร อยู่ที่ไหน เจอกันครั้งล่าสุดเมื่อไหร่ จะแต่งงานเมื่อไหร่ ที่ไหน เจ้าหน้าที่ถามไปก็ดูเอกสารในซองสีน้ำตาลไปเรื่อยๆ แต่ถามย้ำอีกครั้งว่า เจอกันครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ เหมียวก็เลยเอาเอกสารความสัมพันธ์เฉพาะเล่มที่เกี่ยวกับที่เราเจอกันครั้งล่าสุดขึ้นมาให้เจ้าหน้าที่ดู เค้าก็ดูแค่ปกเอกสารค่ะ แล้วก็พยักหน้าโอเค (เหมียวเอาเอกสารความสัมพันธ์ในส่วนที่เกี่ยวกับที่แฟนมาขอหมั้นที่เมืองไทยติดตัวขึ้นเครื่องไปด้วย ก็เผื่อว่าจะได้ให้เจ้าหน้าที่ดู หากเจ้าหน้าที่ถาม ซึ่งก็ได้ใช้ค่ะ) เหมียวไม่ได้เอาเอกสารความสัมพันธ์ทั้งหมดติดตัวขึ้นเครื่องนะคะ เอาติดตัวไว้แค่นิดๆหน่อยๆ เผื่อว่าจะได้ใช้ ซึ่งก็ได้ใช้จริงๆ ข้อดีก็คือ ไม่ต้องพูดเยอะค่ะ เจ้าหน้าที่เห็นเอกสารแล้วก็ไม่ด้ถามอะไรเพิ่มเติมอีก เจ้าหน้าที่ถามย้ำเหมียวอีกครั้งว่า เข้าใจระเบียบของวีซ่า K1 ใช่มั้ย เหมียวก็ตอบว่า เข้าใจค่ะว่าจะต้องแต่งงานภายใน 90 วัน นับจากวันที่เดินทางเข้าอเมริกา จากนั้นก็แสกนนิ้วมือ และดูที่กล้องแล้วก็เป็นอันว่าเสร็จเรียบร้อย จากนั้นเจ้าหน้าที่ก็ถามว่าพ่อแม่ เคยมาอเมริกามั้ย และจะอยู่นานเท่าไหร่ เหมียวก็ตอบว่าครั้งนี้เป็นครั้งแรก และจะอยู่นานประมาณ 2 เดือน เจ้าหน้าที่พยักหน้า แล้วก็ให้ท่านทั้งสองแสกนนิ้วมือและดูที่กล้อง แสตมป์วีซ่าให้แล้วก็เสร็จสิ้นกระบวนการทั้งหมด พวกเราก็ไปเอากระเป๋า และเอ็กซเรย์กระเป๋าอีกรอบ เพราะพวกเราเอาของกินไปเยอะค่ะ (แต่ก็แบบมีแพคเกจเรียบร้อยนะคะ) ใช้เวลาไม่นานค่ะ แล้วก็ไม่ยุ่งยากค่ะ จากนั้นก็เดินทางออกจากสนามบิน

หากเหมียวไม่ได้อ่านประสบการณ์ของเพื่อนๆในนี้ ที่เขียนเอาไว้ เหมียวก็คงทำอะไรไม่ถูกเหมือนกัน ก็เลยเอาประสบการณ์ของตัวเองมาแชร์ไว้ด้วย เผื่อจะเป็นประโยชน์กับคนอื่นด้วย

ป.ล อย่าลืมยิ้มเข้าไว้นะคะเวลาสัมภาษณ์ หน้าตาที่ยิ้มแย้มของเราก็มีส่วนช่วยให้บรรยากาศเวลาสัมภาษณ์ผ่อนคลายขึ้นเยอะนะคะ

[natty]

K1/K2-2012 เพ็ญส่ง Dec23,11 สัมภาษณ์ Aug15,12 penny2008 Thu Aug 16, 2012 5:00 pm

นัดสัมภาษณ์ 15/08/2012 เวลา 7.30 น. ค่ะ

คืนก่อนวันสัมภาษณ์นอนดึกค่ะ เตรียมเอกสาร ติด Label ที่รูปถ่ายในอัลบัม (มีแค่ 20 ใบเองค่ะ อย่างละครึ่งของเราที่ไปอเมริกาและของแฟนที่มาเมืองไทย) แต่ก็ตื่นเช้าค่ะกลัวไปไม่ทัน ออกจากบ้านแถวบิ๊กซีติวานนท์ เกือบ 6 โมงเช้า เพื่อไปนั่งรถตู้ที่พันธ์ทิพย์งามวงศ์วาน ไปลงเพลินจิต ค่าโดยสาร 35 บาทค่ะ ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมงก็ถึงเพลินจิต กะว่าจะเดินไปตามถนนวิทยุ ไปเรื่อยๆ แต่ด้วยความที่กระเป๋าเอกสารต่างๆ หนักมาก เดินไม่ไหวเลยนั่งรถ เมล์ ป.อ.สาย 62 ไป 2 ป้ายมั๊ง ก็ถึงสถานทูต น่าจะเกือบ 7 โมง เห็นคนรอคิวยาวไปถึงเกือบสะพานลอย เราก็เดินไปต่อคิว สักพักเห็นน้องผู้หญิงคนหนึ่งลงจากแทกซี่พร้อมหิ้วซองสีน้ำตาลขนาดใหญ่เหมือนซองฟิล์ม X-Ray ของเรา และอัลบั๊มรูปขนาดใหญ่ 2-3 อัลบั๊ม คิดในใจว่าต้องมาสัมภาษณ์ visa แบบ เราแน่เลย แต่ยังไม่กล้าไปทัก สักพักมีน้องผู้หญิงหิ้วซองสีน้ำตาลมาอีก 3 คน เข้าแถวต่อจากเรา ได้แต่สบตากันนิดๆ ยังไม่ทันจะได้เริ่มคุยกันเลย ก็มีน้องเจ้าหน้าที่ในเสื้อสีชมพู เดินมาทื่แถว ขอดู จดหมายนัดจากสถานทูต ถ้าใครมีจดหมายนัดเค้าจะแจกบัตรสีน้ำเงินให้ใบหนึ่งและให้เดินเข้าไปข้างในก่อนได้เลย

เมื่อเข้าประตูไป เจ้าหน้าที่จะให้เอาอุปกรณ์อิเลคทรอนิกส์ มือถือ กรรไรตัดเล็บ มีดพับ ฯลฯ ฝากไว้ โดยให้เราแนบ บัตรอะไรก็ได้ที่มีรูปถ่ายของเรา (ที่ไม่ใช่บัตรประชาชน) เพราะบัตรประชาชนเราต้องนำมาใช้ข้างใน แนบเก็บไว้ที่ locker แล้วเค้าก็จะให้กุญแจ locker ให้เราเก็บไว้ ส่วนสิ่งของอื่นๆ เช่นเอกสาร กระเป๋าตังค์ อื่นๆ ทั้งหมดใส่ตะกร้าเจ้าหน้าที่นำไปแสกน เมื่อ scan ผ่านก็นำเข้าไปได้เลย

เดินเข้าไปข้างใน (น้องๆ ผู้หญิง กลุ่มนั้น ไม่เห็น เดินออกมาจากเครื่อง scan เราเลยเดินล่วงหน้าไปก่อน) ข้างใน ขวามือก็จะเป็นร้านกาแฟดอยตุง หรืออะไรซักอย่าง เลยไปนิดด้านซ้ายมือจะมี counter เจ้าหน้าที่น้องเสื้อชมพูยืนอยู่ คอยบอกทางให้เราเดินเข้าไปที่ช่องหมายเลข 6 ส่วนที่เลย ถัดไปจาก counter ก็จะเป็นไปรษณีย์ และห้องน้ำ

เลี้ยวขวา เดินเข้าไปยังประตูที่ เพื่อนๆ ใน usvisa4thai บอกว่าหนักมาก ต้องออกแรงผลักอย่างเต็มที่ เสร็จแล้วมองหาช่องหมายเลข 6 อ้าว! มีคนถือซองสีน้ำตาล กำลังยื่นเอกสารให้เจ้าหน้าที่ ที่ละอย่าง ๆ จนหมด เราก็ไปเข้าคิวต่อเป็นคนแรก ข้างหลังก็มีเก้าอี้เรียงเป็นแถว หลายแถว มีคนนั่งรอในบริเวณนั้นอีก 2 คน ที่ ถือซองน้ำตาลหมือนกัน ตกลงว่าวันนั้น ช่วงเช้ามีคนมามาสัมภาษณ์วีซ่า (ทั้ง วีซ่าแต่งงานและคู่หมั้น 7 คน) ซักพักน้องๆ ที่เข้าแถวด้วยกันที่หน้าสถานทูต ก็ทะยอยมาต่อแถวกับเราต่ออีก

พอถึงคิวเรา เจ้าหน้าที่ในช่อง 6 ให้สแกนนิ้วมือทุกนิ้วทั้ง 2 ข้าง และก็ทยอยส่งเอกสารให้ ส่วนใหญ่เค้าจะถามหาเอกสารตัวจริงที่เรายังไม่เคยส่งมาให้ใน package 3 เช่น
1) บัตรประชาชน
2) สำเนาทะเบียนบ้าน
3) ใบเกิดหรือใบรับรองสถานที่เกิด
4) ใบเปลี่ยนชื่อ
5) Passport ทั้งเล่มเก่า เล่มใหม่
6) ใบเสร็จค่าธรรมเนียมวีซ่า ที่ slip ยาวๆ สีขาว
7) เอกสารใบรับรองการทำงานและ statement รับรองเงินเดือนของแฟน
8) เอกสารความสัมพันธ์ ต่างๆ อัลบัมรูป

ยื่นเสร็จแล้วก็ไปชำระเงินค่าส่งพัสดุ 350 บาท ที่ไปรษณีย์ แล้วนำใบเสร็จมาคืนที่เจ้าหน้าที่ อีกใบเราเก็บไว้ (เราอดสงสัยไม่ได้นะว่า ทำไมกล่องพัสดุมันใหญ่จัง เสียค่าส่งตั้ง 350 แล้วถ้าเกิดสัมภาษณ์ไม่ผ่าน แล้วเค้าจะส่งอะไรไปให้เราทางไปรษณีย์?)

พอยื่นเอกสารเสร็จก็มานั่งรอ...สักพัก น้องๆ คนอื่นก็ไปยื่นเอกสารต่อไป และกลับมานั่งรอ ตอนนี้แหละที่ได้มีโอกาสทักทายพูดคุยกัน กับน้องๆ ซึ่งมาจาก ขอนแก่น อุดร เลย ชัยภูมิ กาฬสินธ์ (ตัวเราเอง) หมู่เฮาทั้งนั้น แต่ดันลืมถามชื่อ มัวแต่เมาท์เรื่องอื่น.. น้องชัยภูมิ ขอวีซ่าคู่หมั้น แต่เคยไปทำงานที่อเมริกาและหมั้นกับแฟนแล้ว พยายามขอวีซ่าท่องเที่ยวและขอวีซ่านักเรียนไป แต่ถูก ปฎิเสธ คราวนี้ขอวีซ่าคู่หมั้น ใช้เวลาเตรียมการ 2 ปี เค้าบอกว่าถ้าไม่ได้คราวนี้แย่เลย หมดสิ้นทุกสิ้นทุกอย่าง พวกเราก็เลยปลอบใจไปว่าไม่ต้องกังวลหรอก คงไม่มีปัญหาอะไร ส่วนน้องอุดร และขอนแก่น และเลย ขอวีซ่าแต่งงาน

นั่งรอระหว่างที่คนแรกสัมภาษณ์ ก็มีประกาศเรียกน้องชัยภูมิ ไป ถามหาใบเกิดตัวจริง ซึ่งน้องเค้าก็ลืมเอามา ซะอีก เลยทำให้น้องเค้าตื่นเต้นและกังวลมาก ทุกคนก็ช่วยปลอบใจว่าคงไม่เป็นไร เค้าอาจให้เรา mail มาให้ทีหลังก็ได้ สักพัก น้อง เลย ก็ถูกเรียกไป ถามหาทะเบียนสมรสตัวจริงฉบับภาษาไทย น้องเค้าก็ลืมเอามาอีก เฮ้อ...อย่างนี้เค้าเรียกว่า ตื่นเต้นจนลืม สักพักคนแรกสัมภาษณ์เสร็จ ใช้เวลาประมาณ 15 นาที เดินกลับมายิ้มแฉ่ง บอกว่าได้วีซ่าแต่งงานแล้ว เค้าเล่าให้ฟังว่าตั้งตารอมา 8 เดือนแล้ว ให้ทนายทำเรื่องให้ทั้งหมด ค่าใช้จ่ายเบ็ดเสร็จ 3 แสนบาทค่ะ! เรารู้สึกเสียดายตังค์แทนจัง!

เวลาประมาณ 8.45 น. คราวนี้ ถึงคิวเราแล้ว (เค้าจะเรียงตามคิวตามลำดับที่ยื่นเอกสาร) ท่านกงสุลที่สัมภาษณ์ ท่าทางใจดีมาก อายุคงยังน้อย พอเราไปถึงเค้ายกมือไหว้เราก่อน เรารีบรับไหว้แทบไม่ทัน สัมภาษณ์เป็นภาษาไทยค่ะ ให้สแกนนิ้วอีกรอบ และสาบานว่าจะพูดความจริง คำถามที่ถามคือ


1. รู้จักกับแฟนได้อย่างไร รู้จักกันมากี่ปี แล้ว
ทาง Internet เมื่อ 6 ปีที่แล้ว ใน website แลกเปลี่ยนด้านภาษา และก็บอกชื่อ website ไป
2. ติดต่อกันอย่างไร
ตอบว่าทาง E-mail ท่านกงสุลก็หยิบแฟ้ม e-mails ที่เราเย็บเล่มไว้หนาประมาณ 60 แผ่น เรา เลือกมา ประมาณ ปีละ 10 แผ่น เรียงกันตั้งแต่ปี 2006, 2007, 2008 ….2012 ติด label คั่นแต่ละปีไว้ ท่านกงสุลเปิดอ่านตั้ง E-mail แรกเลยที่ได้รู้จักกัน ท่านสุ่มอ่านไปเรื่อยๆ ทุกปี จนถึงปีปัจจุบัน
3. แฟนคุณได้มาเที่ยวเมืองไทยไหม
เคยมาเดือนก.ค. ปีที่แล้ว ท่านก็หยิบรูปขึ้นมาดู เป็นรูปที่ถ่ายกับครอบครัวเรา ก็มีแม่ พี่ ป้า น้าอา ท่านก็ถามว่าคนนี้เป็นใคร คนเป็นใคร
4. คุณได้ไปเยี่ยมเค้าที่อเมริกาไหม
5. แฟนคุณเคยแต่งงานแล้ว หย่า ภรรยาเก่า เค้าเป็นคนที่ไหน คุณรู้จักภรรยาเก่าเค้าไหม
6. คุณเป็นข้าราชการใช่ไหม (เห็นเรามี passport สีน้ำเงินด้วย) อย่างนี้ถ้าไปที่โน่นต้องลาออกจากงาน?
7. คุณจะไปทำอะไรที่โน่น

สุดท้าย ท่านกงสุล บอกว่า “ ทางสถานทูตจะเก็บ passport ของคุณไว้นะ และจะส่งคืนให้พร้อมกับวีซ่า ที่จะออกให้ในวันศุกร์นี้ ตามที่อยู่ที่คุณกรอกไว้ ซึ่งคาดว่าจะใช้เวลาในการส่ง 2 วัน คุณคงจะได้รับวีซ่าในวันจันทร์ที่จะถึงนี้ ยินดีด้วยครับ ” พูดจบท่านก็ยกมือสวัสดีเรา เราก็รีบยกมือไหว้รับไหว้พร้อมกับขอบคุณอย่างสวยงามที่สุดเท่าที่จะทำได้ ...
เดินยิ้มกลับมาหาน้องๆ ที่นั่งรอฟัง อย่างตื่นเต้น น้องเค้าบอกว่าพี่สัมภาษณ์นานมากเลย ผ่านไหม ผ่านไหม? (น่าจะประมาณ 20 นาที) เราบอกว่า สัมภาษณ์ผ่านแล้ว และจะได้รับในวันจันทร์ ทุกคนแสดงความยินดีด้วย และเราก็อวยพรให้น้องทุกคนโชคดี ไม่ต้องตื่นเต้น ตอบตามความเป็นจริง ทุกอย่างก็จะดีเอง จากนั้นก็โบกมือลาน้องๆ รับของคืนที่ประตูทางออก เพื่อไปทำงานต่อ เสร็จขั้นตอนการสัมภาษณ์ประมาณ 9.30 น.


Vermont Service Center VISA K1
23/12/2011 Send I-129F Form to USCIS
28/12/2011 Got NOA#1 by Mail
26/04/2012 I-797 NOA#2 Approved
22/05/2012 US Citizens got Case Number from NVC by Mail (Letter dated on 28/05/2012)
12/06/2012 Received packet#3 ( mail) from U.S. Embassy
25/07/2012 Send Packet#3 to US Embassy
30/07/2012 Got packet#4 for visa interview appointment by email from US Embassy
15/08/2012 Interview date and visa approved

Total Cost for Visa K1 Process รวมค่าใช้จ่ายในการทำวีซ่า ทั้งฝั่งเมืองไทยและอเมริกา ประมาณ 30,000 บาท


ข้อมูลอื่นๆ 1. เอกสารที่ต้องใช้ตอนยื่น I-129F (มีใบเปลี่ยนชื่อ และใบรับรองการเกิด) เราแปลและรับรองการแปลเองค่ะ ไม่ได้ผ่านกรมการกงสุล ส่วนขั้นตอนอื่น เราทำที่เมืองไทย เอกสารที่ใช้จึงไม่ต้องแปล)
2. เราขอใบรับรองความประพฤติจากตำรวจออสเตรเลีย เนื่องจากเคยไปเรียนที่นั่น มากกว่า 1 ปี มีค่าใช้จ่าย 105 เหรียญออสเตรเลีย โดยเราต้องแนบลายนิ้วมือที่ขอออกให้โดยสำนักงานตำรวจแห่งชาติของไทยออกให้ ส่งไปด้วยให้เค้าด้วย และเมื่อได้ใบรับรองจากตำรวจออสเตรเลีย แล้ว ไม่จำเป็นต้องไปให้สถานทูตออสเตรเลียรับรองนะคะ (เห็นมีกระทู้เก่าๆ เค้าไปให้สถานทูตออสเตรเลียรับรอง ซึ่งต้องเสียค่าธรรมเนียมอีกประมาณ 800 กว่าบาท)

ีupdate ค่ะ ได้รับวีซ่า package แล้ว ส่งถึงที่พักตั้งแต่วันศุกร์ เค้าห้ามเปิดซองสีน้ำตาลเด็ดขาด ให้ยื่นที่ตรวจคนเข้าเมืองของสหรัฐ และเราต้องเดินทางก่อน กุมภาพันธ์ 2013 ค่ะ

[natty]

K1-2012 แอนาส่ง Nov สัมภาษณ์ Aug22 รับ Aug27 แอนา Tue Aug 28, 2012 11:30 am

วีซ่าคู่หมั้นระยะเวลาการรอคอยที่นานแสนนาน 10 เดือน สำหรับการรอ แฟนจ้างทนายที่เมกา ทนายจะดูแลเอกสารและฟอร์มต่างๆให้เรา และรวบรวมเอกสารของแฟน ที่สำคัญบางครั้งทนายกรอกฟอร์ม ds ไม่ถูกเราต้องได้ตรวจสอบก่อนส่ง แต่สุดท้ายนาทำเองหมดเลย เรื่องที่ไทย นาทำเองหมด

นาเริ่มยื่นเอกสารเดือนพฤศจิกายน 2554
นาได้โนหนึ่ง 22 ธันวาคม 2554
โนสองได้ในวันที่ 22 มิถุนายน 2555 รวมแล้ว 6 เดือนพอดี
และรอเคสนัมเบอร์ ประมาณ 1 เดือน 4 วัน แฟนได้จดหมายบอกเคสนัมเบอร์ วันที่ 26 กรกฎาคม 2555
นารอแพค 3 จากสถานทูต จนกระทั่งวันที่ 14 สิงหาคม 2555 ก็ยังไม่ได้แพค 3 เลยตัดสินใจ ส่งเอกสารต่างๆในแพค 3 ในวันที่ 14 สิงหาคม 2555 (เห็นเพื่อนๆพี่ๆบางคนไม่รอแพค3 )
และวันที่ 16 สิงหาคม 2555 เจ้าหน้าที่สถานทูตโทรนัดสัมภาษณ์ ในวันที่ 22 สิงหาคม 2555 เร็วมาก แต่เราพร้อมทุกอย่าง
วันที่ 19 สิงหาคม นัดหมอตรวจสุขภาพ
และวันที่ 22 สิงหาคม สัมภาษณ์

ในวันนั้นมีคนไปสัมภาษณ์ วีซ่าถาวร 4 คน เช้าวันที่ 22 สิงหาคม ไปถึงสถานทูตตั้งแต่ ตีห้า เข้าแถวรอ ประมาณ 7.00 น เจ้าหน้าที่เรียกเข้าไปข้างใน เมื่อเราเข้าไปข้างในเราเดินไปช่องหมายเลข 6 ยื่นเอกสารต่างๆให้กับเจ้าหน้าที่ และออกมาจ่ายเงินข้างนอกให้กับเจ้าหน้าที่ไปรษณีย์ 350 บาท เขียนชื่อเราเป็นภาษาอังกฤษ ที่อยู่เขียนภาษาไทยก็ได้ นะคะ แล้วกลับไปยื่นใบเสร็จให้ช่องหมายเลข 6 เหมือนเดิม แล้วมานั่งรอ วันนั้นกงสุลผู้ชาย ใจดี หล่อ

นาสัมภาษณ์คนที่ 4 นั่งรอนานมาก คนที่ 1 2 3 ผ่านทุกคน เมื่อกงสุลเรียกชื่อ กัลยากร ชิณะแขว เชิญช่อง 5 ครับ เราเดินไปสวัสดีค่ะ กงสุลตอบกลับ สวัสดีครับ วันนี้ผมเชิญคุณมาสัมภาษณ์เรื่องทั้งหมดเป็นความจริง เราตอบว่า ค่ะเป็นเรื่องจริง จากนั้นคำถามแรก คุณเจอแฟนที่ไหน , เขามาเมืองไทยไหม กี่ครั้ง, เขาทำงานอะไร , (ลืมบอกค่ะแฟนนาเคยมีคดีความรุ่นแรงในครอบครัวกับแฟนเก่า นานมาแล้ว 14 ปี) อันนี้ประเด็นสำคัญ กงสุลถามว่า คุณทราบหรือไม่แฟนของคุณเคยมีคดีมาก่อน นาตอบว่ารับทราบค่ะ กงสุลยื่นกระดาษให้เขียนรับทราบและเซ็นต์ชื่อของเรา ตอนนี้ใจแถบขาด เขายิ้มแล้วบอกว่า ผมจะให้วีซ่ากับคุณ พาสปรอต์และเอกสารจะส่งถึงบ้านประมาณ 3-4 วัน ขอบคุณครับ นาไหว้หลายครั้ง ขอบคุณมากๆๆ ขอบคุณมากๆๆ ค่ะ
วันที่ 27 สิงหาคม 2555 นาได้รับพาสปรอต์ และเอกสาร ดีใจมากสำหรับการรอคอย (กงสุลพูดไทยชัดและสัมภาษณ์เป็นภาษาไทยตลอดกับเรา)

ขอบคุณเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ในบ้านหลังนี้ ยินดีให้ความรู้ในเรื่องที่นารู้และได้ผ่านมา ขอบคุณมากๆๆนะจ๊ะ

[natty]

K1/K2-2012 ญ่ากับลูกส่ง Oct25 สัมภาษณ์ Jul10 รับทางไปรษณีย์ PeeChaang Wed Jul 11, 2012 4:52 am

ขำตัวเองคะ ตั้งแต่เกิดมาจนอายุ 41 ปี ไม่เคยเข้ากรุงคนเดียวเล้ย เซาะกราว ไม่เคยแม้แต่นั่ง taxi รถทัวร์...BTS นี่ไม่ต้องพูดถึง ต้องขอบคุณคุณสามีที่ทำให้เรามีวันนี้ ได้ทำอะไรโก๊ะๆ แอบเนียนตลอด ตอนนี้เละเป็นโจ๊ก ลูกชายตัวดีแซวตลอดด คุณสามีบอกว่า ผมไม่เป็นห่วงเรื่องวีซ่าคุณทำได้อยู่แล้ว ผมเป็นห่วงคุณตอนไป BKK มากกว่า be careful baby

นัดสัมภาษณ์ 10/07/2012 เวลา 7.30 น. ตื่นแต่เช้ามืด นั่งรถตู้ออกจากระยองเที่ยวแรก 3.30 น. ฝนตกตลอดทาง ตอนแรกคิดว่ารถตู้จะไปจอดที่อนุสาวรีย์ชัย ที่ไหนได้ดันพาไปหมอชิด 6.30 น. แล้ว โบกแท๊กซี่บอกว่า ไปสถานทูตอเมริกา เห้อ เห้อ ไม่ไปครับ ปวดหัวเลย ฝนก็ตกกลัวเอกสารเปียกมาก แล้วจะไปทันไหมเนี้ยะ และแล้วก็มีเทพบุตรน้ำใจงาม มอเตอร์ไช์รับจ้าง บอกว่า ทำไมไม่ไป BTS ละ แท็กซี่ไม่มีใครเขาไปกันหรอกเส้นนั้น มามะเดี๋ยวผมไปส่งที่สถานี BTS แล้วกัน ไม่ไกลหรอก ตอนนั้นคิดอะไรไม่ออกอยากไปถึงสถานทูตเร็ว ๆ BTS เลยนั่งซ้อนมอไซด์ไปกันสองคนแม่ลูก จ่ายตังค์ไป 200 บาท แม่ลูกมองหน้ากัน พี่มอไซด์ใจดีมากกก พอจ่ายตังค์แล้วเจ้าลูกชายก็บอกว่า ทำไมไม่นั่งเท็กซี่ละแม่ อ้าวเหรอ ทำไมลูกเพิ่งมาบอกละครับ นั่นนะซิแม่หัวกระเซิงเลย แถมไปทำไรโก๊ะ ๆ แถว BTS อีก ก็คนไม่เคย555+ ยังดีนะที่มาถึงสถานทูตได้ 7.00 น. เห็นผู้คนยืนแถวยาวถึงสะพาน เราไม่ต้องเข้าแถวนี่หว่า สายตาเหลือบไปมองเห็นสาวเสื้อชมพู เดินไปหาแล้วก็ยื่นใบนัดให้ น้องก็ให้ใบสีฟ้าและบอกให้เข้าไปได้เลย เปิดประตูเข้าไปก็มีเจ้าหน้าที่รับฝากของ พวกอุปกรณ์อีเลคทรอนิคห้ามนำเข้าไป ของเรามีแค่โทรศัพท์ก็ยื่นฝากพร้อมใบขับขี่รถยนต์ จากนั้นก็มีจุดตรวจของที่จะนำเข้าไปมี เอาของทั้งหมดใส่ตะกร้าเจ้าหน้าที่นำไปแสกน เสร็จแล้วก็มีอุปกรณ์ตรวจตามร่างกายไม่มีอะไรก็ไปรับของคืน เปิดประตูเดินเลี้ยวซ้ายไปตามทาง ไปที่หน้าต่างช่อง 6 ยื่นเอกสารทั้งหมดตาม packet#4 และเอกสารที่เราต้องการยื่นเพิ่ม จากนั้นก็ยื่นเอกสารความสัมพันธ์ แสกนนิ้วมือซ้าย 4 นิ้ว นิ้วมือขวา 4 นิ้ว หัวแม่โป้งซ้ายขวาพร้อมกัน ต้องกดหนัก ๆ แรง ๆ เล่นซะเหงื่อตกเลย ระหว่างยื่นเอกสารเจ้าหน้าก็ให้ใบสีฟ้าสำหรับจ่ายค่าพัสดุทางไปรษณีย์ ให้ลูกชายเขียนที่อยู่และไปชำระค่าบริการที่ไปรษณีย์อยู่ด้านนอกจะได้ใบเสร็จตัวจริงและใบเสร็จสำเนา หลังจากนั้นก็ไปยื่นสำเนาใบเสร็จให้เจ้าหน้าที่ แล้วไปนั่งคอยเรียกชื่อสัมภาษณ์ ทำ K1 และ K2 ต้องชำระค่าบริการพัสดุทั้งสองคนสรุปคือจะต้องจ่ายคนละ 350 บาท

ระหว่างนั่งรอสัมภาษณ์ก็ทบทวนคำถามคำตอบเป็นภาษาอังกฤษกลัวลืม ตื่นเต้นเดี๋ยวตอบไม่ถูก พอถึงเวลาสัมภาษณ์เจ้าหน้าที่เป็นชายหนุ่มรูปหล่อท่าทางใจดี พูดภาษาไทยเก่งมาก เราก็สังเกตุการณ์ตอนที่คนอื่นสัมภาษณ์ เอ้ ทำไมท่านพูดแต่ภาษาไทยหว่า ถามเป็นภาษา กับทุกคนที่สัมภาษณ์ ยกเว้นคนเดียวที่ถามเป็นภาษาอังกฤษไม่แน่ใจเกาหลีหรือญี่ปุน ไอ้เราก็คิดว่าบางทีเพื่อนๆ ที่สัมภาษณ์ก่อนหน้านั้นขอสัมภาษณ์เป็นภาษาไทย ยังก้มหน้าก้มตาท่องจำภาษาอังกฤษต่อ หูก็คอยฟังเรียกชื่อ เรียกชื่อภาษาไทยสำเนียงฝารั่ง ฟังไม่ออกถ้าไม่ตั้งใจฟัง ตัดสินใจไม่นั่งคอยที่เก้าอี้ ชวนลูกชายไปยืนแอบ ๆ แถวหน้าต่าง 5 ดีกว่า ได้ยินชัดดี พอถึงคิวเราสัมภาษณ์คิดว่าน่าจะเป็นคนสุดท้ายสำหรับช่วงเช้า เราก็สวัสดีคะ ลูกชายก็สวัสดีครับ ท่านก็ยิ้มและก็สวัสดีด้วยแล้วก็พูดภาษาไทยคำสาบานว่าเราจะพูดความจริง เซ็นต์ชื่อ แสกนนิ้วชี้ซ้าย ก็ถามว่า พูดภาษาอังกฤษได้ไหมครับ ตอบไปว่าได้นิดหน่อยค่ะ ตอนนั้นคิดว่าท่านจะสัมภาษณ์เราเป็นภาษาอังกฤษ ที่ไหนได้ถามเราภาษาไทยเราก็เลยตอบเป็นภาษาไทย พูดไปยิ้มไป น่ารักอะ 555+

คำถามคะ
เจอแฟนที่ไหน เมื่อไร = เจอที่.............
แฟนมาหาครั้งแรกเมื่อไร = กันยายน ปีที่แล้ว
แฟนอยู่ที่ไหน =
ติดต่อกันยังไง = อีเมลเป็นบนางครั้ง, chat webcam ทุกวัน, cell phone วันละ 2 ครั้ง ทุกวัน

แล้วก็ถามลูกชาย
อายุเท่าไรครับ = 12 ครับ
รู้จักผู้ชายคนนี้ไหม ทำกิจกรรมอะไรร่วมกันระหว่างที่เขาอยู่ที่นี่ = รู้จักครับ ไปเที่ยวด้วยกันครับ
ผู้ชายคนนี้ใจดีไหม = ใจดีครับ
ไปอยู่โน้น จะทำอะไร = เรียนหนังสือครับ

ทยอยคืนเอกสาร แล้วก็หันกลับมาถามเรายิ้ม ๆ ว่า คุณสองคนหมั้นกันแล้วใช่ไหมครับ เราก็หัวเราะแล้วก็บอกว่า แน่นอน แล้วท่านก็หัวเราะ พร้อมทั้งเปิดดูเอกสารความสัมพันธ์นิดหน่อย ตั้ง 5 เล่ม ดูแค่เล่มเดียวเอง นั่งยิ้ม ๆ แล้วก็บอกว่า เอ้อ วีซ่าอนุมัตินะครับ ยินดีด้วยครับ บ้านอยู่ที่ไหนครับ ระยองค่ะ ท่านก็ทำท่าคิดแล้วก็บอกว่า คุณจะได้รับภายในวันศุกร์หรือบางทีอาจจะเป็นวันจันทร์ โชคดีนะครับ...ขอบคุณมากคะขอบคุณมากครับ แล้วสองแม่ลูกก็โบกมือลา ไปเซาะกราวกันต่อนะลูกนะ

เอกสารที่ส่งไปกับ packet#3 เป็น copy ทั้งหมด ยกเว้น form DS ส่วน I-134 form คุณสามีส่งมาให้ครั้งหนึ่งแล้วแต่ข้อมูลไม่ update ก็เลยให้กรอกใหม่แล้ว scan ส่งมาทางอีเมลแล้วก็ print ส่งไปกับ Packet#3 ตัวจริงส่งวันสัมภาษณ์

เอกสารของเรา
1. Passport
2. Letter of intent to marry
3. ใบรับรองโสด
4. ทะเบียนบ้าน
5. บัตรประชาชน
ุ6. ใบเปลี่ยนชื่อ
ึ7. ทะเบียนหย่า
9. หนังสือรับรองความประพฤติ
10.ใบตรวจสุขภาพ (อยู่ในซองสีน้ำตาลห้ามเปิด) , (คืนฟิล์ม x-ray มาให้)
11.ใบเสร็จชำระค่าธรรมเนียมที่ไปรษณีย์ (ใบสีขาว)

เอกสารของคุณสามี
1. I-134 form
2. Letter of intent to marry
3. สำเนา passport
4. สำเนาทะเบียนหย่า
5. หนังสือรับรองการทำงาน
ุ6. W-2 ปี 2011
7. Bank Streatment (คืน)
8. สำเนาใบเกิด (คืน)
9. tax return ปี 2011-2012 (คืน 2011)

เอกสารของลูกชาย
1. passport
2. ใบเกิด
3. ทะเบียนบ้าน (ยังไม่ได้ย้าย ใชัทะเบียนของพ่อเด็ก)
4. ใบยินยอมให้บุตรอยู่ในปกครองของมารดา (ใบบันทึกลงท้ายการหย่า)
5. หนังสือยินยอมให้บุตรย้ายถิ่นฐานโดยไม่มีข้อแม้ใด ๆ ทั้งสิ้น+สำเนาบัตรประชาชนและทะเบียนบ้านของพ่อเด็ก เซ็นต์ชื่อรับรองเอกสารด้วย (พ่อเด็กเป็นคนไปทำที่อำเภอ)
ุ6. ใบตรวจสุขภาพ (อยู่ในซองสีน้ำตาลห้ามเปิด)
ึ7. ใบเสร็จชำระค่าธรรมเนียมที่ไปรษณีย์ (ใบสีขาว)

เอกสารแสดงความสัมพันธ์มี 5 แฟ้ม เข้าเล่มเจาะรูใส่ลิ้นแฟ้มไม่หนามาก
1. our story =print screen ข้อความครั้งแรกที่เคยคุยกันที่ website dating, หน้าสำเนา passport ของคุณสามี, ใบจองโรงแรม, ใบเสร็จแลกเปลี่ยนเงิน, รูปถ่ายคู่และครอบครัวทำใส่กระดาษA4 พร้อมทั้งเขียนคำบรรยาย, รูปถ่ายของขวัญ, Facebook ข้อความที่คุยกันและคุยกับญาติของสามี, อีเมล print list ในข้อความรับ-ส่ง และเลือก print ข้อความที่หวาน ๆ ประมาณ 10 ฉบับ, print list ใน yahoo messenger ที่โชว์ว่าเราคุยกันทุกวันประมาณ 10 แผ่น (พี่แต่งงานที่ไทยแล้วแต่ไม่ได้ส่งรูปตอนแต่งงานไปด้วย)

2-3 เป็นรูปที่ทำ print screen ตอนที่เปิดกล้องคุยกันทุกวัน เริ่มทำเดือนตุลาคมหลังจากที่เจอกันตัวเป็น ๆ แล้ว (ก่อนหน้านี้ทำไม่เป็น ได้ข้อมูลจากบ้านหลังนี้ )ประกอบด้วย
2. our family ประมาณ 80 แผ่น (เวลาคุยกันก็จะมีลูก ๆ หลาน ๆ น้องสาว น้องชาย พ่อแม่ เข้ามาแจมอยู่บ่อย ๆ)
3. Happy time ประมาณ 80 แผ่น (เปิดกล้อง chat กัน คุณสามีก็โทรคุยด้วย เป็นการยืนยันว่าเราคุยกันทางโทรศัพท์ คือไม่มีบิลค่าโทรศัพท์ คุณสามีโทรหา ไม่ให้เราโทรมันแพง ถ้าอยากคุยก็โทรไปให้เขารู้แล้วก็วางสาย เขาก็โทรกลับ 555+)
4. before we met in person (ข้อความ chats ก่อนที่เราจะเจอกัน)
5. after we met in person (ข้อความ chats หลังจากที่เราพบกันจนถึงปัจจุบัน, มีรูป print screen หน้าบานๆ ยิ้มกว้าง ๆ funny face ของเราสองคนด้วย )

อายุเราสองคนไม่ห่างกันมาก พี่ 41 อาเฮีย 46 และเอกสารทุกอย่างพร้อม ก็เลยใช้เวลาสัมภาษณ์ไม่นาน ไม่น่าจะถึง 10 นาที ก่อนหน้าพี่มีผู้หญิงคนหนึ่งอายุน่าจะประมาณพี่หรือน้อยกว่า แฟนเค้า 70 ปี ได้ยินท่านทูตแซวว่า เค้าแก่กว่าคุณนิดเดียวเอง ไม่มีปัญหาไรหรือ ทำไมถึงรักเขา น้องเค้าตอบว่า เพราะเขาดูแลเราดี ที่สำคัญเรารักกัน น้องเขาได้วีซ่าคะไม่มีปัญหาอะไรแค่โดนถามนานหน่อย สรุปก็คือถ้าเราเตรียมตัวมาดี เอกสารพร้อมทุกอย่าง ได้รับวีซ่าทุกคน

Vermont Service Center VISA K1, K2
25/10/2011 Send I-129F Form to USCIS
04/11/2011 Got NOA#1 by Mail
29/03/2012 USCIS Request for Evidence (อาเฮียลืม check box 1 ช่อง ใน I-129F form)
03/04/2012 Send I-129F Form to USCIS again
06/04/2012 USCIS Recieved I-129F Form
30/04/2012 (6 months ) I-797 NOA#2 Approved (Status online "Post Decision Activity")
01/06/2012 (1 month ) US Citizens got Case Number from NVC by Mail (Letter dated on 29/05/2012)
19/06/2012 (morning) Send Packet#3 to US Embassy before get packet#3 by mail
19/06/2012 (afternoon) Got Packet#3 by Mail from US Embassy
20/06/2012 US Embassy recieved Packet#3
21/06/2012 Got packet#4 for visa interview appointment by email from US Embassy
10/07/2012 Interview date and visa approved
13/07/2012 Got the visa from the post office

ขอบคุณสำหรับกำลังใจคะ ขอบคุณบ้านหลังนี้ที่ทำให้เราได้มีวันนี้ ขอให้เพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ โชคดีสมหวังกับสิ่งที่รอคอยคะ

[natty]

K1-2012 ปุ๋ยส่ง Dec03,11 สัมภาษณ์ July 25,12 รับทางไปรษณีย์ jessesassy Wed Jul 25, 2012 3:36 pm

ก่อนอื่นปุ๋ยต้องขอขอบคุณพี่ๆ เพื่อนๆ น้องๆในบ้านยูเอสวีซ่าหลังนี้ที่ให้ความรู้ ข้อมูลและประสบการณ์ที่มีประโยชน์มากๆแก่ปุ๋ยนะคะ ตั้งแต่เริ่มต้นจนถึงวันนี้ ปุ๋ยสามารถมาถึงจุดนี้ได้เพราะความน่ารักและใจดีของทุกๆคนในบ้านหลังนี้ค่ะ ต้องขอขอบคุณจากใจจริงอีกครั้งนะคะ

เริ่มต้นก่อนอื่นเลย ปุ๋ยได้วันสัมภาษณ์วันที่ 25 ก.ค. เวลา 7 โมงเช้าค่ะ เตรียมตัวด้วยการนอนแต่หัวค่ำและตื่นเช้าประมาณตีสามครึ่งได้ค่ะเพราะตื่นเต้นเลยนอนไม่ค่อยหลับเท่าไหร่ แฮ่ะๆๆๆ อาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อย เช็คเอกสารที่ต้องเอาไปทั้งหมด ก็นั่งแท็กซี่ไปตอนตีห้าครึ่งถึงสถานทูตประมาณหกโมงครึ่งได้ค่ะ ปุ๋ยพาแม่ไปด้วยค่ะ เพราะอยากไปให้กำลังใจลูกสาวแต่ก็เข้าไปข้างในไม่ได้ต้องรอข้างนอก สงสารแม่มากเลยเพราะรอนานมั่กๆ พอมาถึงสถานทูตปุ๋ยก็ยืนรอต่อคิวไปกลับคนอื่นเค้าจนน้องเสื้อสีชมพูบานเย็นออกมา ก็ยื่นอีเมล์แจ้งนัดสัมภาษณ์ให้ แล้วน้องเค้าก็บอกให้มายืนแยกอีกแถวค่ะ หลังจากนั้นให้เดินเข้าไปข้างใน ส่วนนี้ต้องฝากพวกโทรศัพท์มือถือ อุปกรณ์สื่อสาร กุญแจรีโมทรถทั้งหมด แต่ปุ๋ยไม่พกอะไรมาเลยก็เลยเดินตัวปลิวไปเลยค่ะ เดินเลี้ยวซ้ายมาถึงส่วนข้างในก็ไปยื่นเอกสารช่อง 6 ค่ะ เอกสารที่ปุ๋ยยื่นคือเอกสารตัวจริงตามที่ส่งไปในแพ็คสามค่ะ คือ

1) บัตรประชาชนตัวจริง
2) พาสปอร์ตตัวจริง
3) ใบเกิดตัวจริง
4) ทะเบียนบ้านตัวจริง
5) ใบรับรองโสดตัวจริง
6) หนังสือรับรองความประพฤติตัวจริง
7) ใบเสร็จค่าธรรมเนียมวีซ่าตัวจริง
8) ใบวุฒิการศึกษา transcript ตัวจริง (แต่เจ้าหน้าที่ไม่เอาค่ะ)
และเอกสารอื่นๆ ได้แก่ ฟิล์มเอ็กเรย์และผลการตรวจสุขภาพค่ะ

เอกสารความสัมพันธ์ที่เตรียมไปนะคะ ก็มี:-

1) แฟ้มรูปถ่ายร่วมกันที่แฟนกับครอบครัวของปุ๋ยที่เมืองไทยทั้งหมด 2 ครั้ง 1 เล่ม
2) แฟ้มอีเมล์ แยกทำเป็นอีเมล์ของแฟน 1 เล่ม และของปุ๋ยอีก 1 เล่ม รวบรวมตั้งแต่ที่รู้จักกันมาจนถึงปัจจุบัน คัดเอาแต่ที่หวานๆค่ะ
3) แฟ้มบันทึกแชทกันทาง MSN ทั้งหมด 3 เล่มๆละปี ก็คือตั้งแต่ที่รู้จักกันมาจนถึงปัจจุบัน ใส่อินเด็กซ์แยกเป็นเดือนๆเอาไว้ด้วยค่ะ
4) แฟ้มรวบรวมหลักฐานอื่นๆ ได้แก่ ตั๋วเครื่องบิน บิลค่าโรงแรม ค่าอาหาร ค่าตั๋วคอนเสิร์ต การ์ดและของขวัญต่างๆที่ส่งหากันทั้งของแฟนและปุ๋ย

เอกสารทั้งหมด ปุ๋ยปริ้นท์ใส่กระดาษ A4 แล้วใส่สันกระดูกงูค่ะ เพราะกลัวจะใส่ในช่องแคบไม่ได้ แต่แล้วก็ลอดได้สบายบรื์อส์..สสส เลยค่ะ

หลังจากยื่นเอกสารไปแล้ว เจ้าหน้าที่บอกให้ไปซื้อกล่องเพื่อส่งเอกสารทางไปรษณีย์ค่ะ อยู่ข้างนอกใกล้ๆกัน เสียไป 350 บาทค่ะแล้วก็ให้เอาสำเนาใบเสร็จมายื่นที่ช่อง 6 เหมือนเดิมและไปนั่งรอ

วันนี้มีคนมาสัมภาษณ์วีซ่าถาวร 5 คนค่ะ ใน 3 คนรวมทั้งปุ๋ยด้วยมาจากบ้านยูเอสวีซ่าค่ะ คือ น้องน้ำ Winnie และน้องแอมมี่ค่ะ น้องน้ำ Winnieได้สัมภาษณ์คนที่ 2 ปุ๋ยได้สัมภาษณ์คนที่ 4 และน้องแอมมี่ได้สัมภาษณ์คนที่ 5 ค่ะ คนแรกคิดว่าน่าจะสัมภาษณ์วีซ่าแต่งงานค่ะ สัมภาษณ์นานมั่กๆเป็นชั่วโมงเลย โดนถามเยอะมากแต่ไม่ผ่านค่ะ น้องน้ำผ่านค่ะสัมภาษณ์เป็นภาษไทยและน้องแอมมี่ก็ผ่านค่ะ ปุ๋ยนั่งรอเรียกตั้งแต่ 08.30 น. ผ่านไปคนแล้วคนเล่านานมากๆ ตื่นเต้นมากๆถึงมากที่สุด รู้สึกเลยว่าใจมันเต้นแรงและเร็ว รัวเป็นกลองเลยค่ะ ถ้าออกมาเต้นข้างนอกได้คงเต้นไปนานแล้ว

พอถึงตาปุ๋ยได้สัมภาษณ์คนที่ 4 เวลา 10.30น. ค่ะ ได้สัมภาษณ์กับท่านกงสุลหนุ่มหล่อแต่ว่าหน้าเคร่งขรึมมากค่ะ ท่านแทบจะไม่ยิ้มเลยและจริงจังมากๆ แต่พอถึงเวลาได้สัมภาษณ์มันหายตื่นเต้นไปเลยนะคะ

ปุ๋ย : (เดินเข้าไปพร้อมกับรอยยิ้มมาแต่ไกล) สวัสดีค่ะ Good Morning, sir

ท่านกง : (ไม่ตอบแถมหน้าดุมากๆๆ เข้มและไม่ยิ้มเลย) ใส่เป็นภาษาอังกฤษมาไม่ยั้งแล้วก็พูดว่าให้สาบานว่าคำพูดต่อไปนี้จะต้องเป็นความจริง บลาๆๆๆ (ฟังไม่ออกแล้วค่ะ) แล้วก็ให้พิมพ์ลายนิ้วมือ หัวแม่โป้งขวากับนิ้วชี้ขวาและก็นิ้วแม่โป้งทั้งสองข้างค่ะ

ท่านกง : How did you meet (ชื่อแฟน)?
ปุ๋ย : เจอกันในเว็บ........ เมื่อเดือน........ปี......

ท่านกง : Which website?
ปุ๋ย : (ชื่อเว็บ)

ท่านกง : How can you communicate with him after that?
ปุ๋ย : E-mail, Chat and Talk online with Window live messenger

ท่านกง : When was you meet him first time?
ปุ๋ย : (เดือน......ปี........ที่เจอกันครั้งแรก)

ท่านกง : When was another trip?
ปุ๋ย : (เดือน......ปี........ที่เจอกันครั้งที่สอง)

ท่านกง : You met him on (วันที่......เดือน....... ถึงวันที่......เดือน.......),right?
ปุ๋ย : Yes, that’s right, sir.

ท่านกง : How many times he came here in total?
ปุ๋ย : Twice, sir.

ท่านกง : I can’t find his passport stamp to Thailand… Did you send it?
ปุ๋ย : Yes, I sent it already with the package 3 (จริงๆนะ ส่งไปแล้วจำได้อยู่)

ท่านกง : (งุ่นง่านๆ หาใหญ่เลย หาๆๆก็ไม่เจอ แล้วก็ไปไล่เปิดเอกสารความสัมพันธ์ของปุ๋ยทุกเล่ม เปิดๆไปดู Chat log ของปี xxxx ด้วย จะดูว่าได้คุยกันจริงตามที่บอกไว้มั๊ย)

I can’t find it. Do you have this copy with you?
ปุ๋ย : Yes, sir. I have it. Hold on (โชคดีที่อ่านเจอในบ้านยูเอสว่าให้ถ่ายสำเนาแพ็คสามก่อนส่งไว้หนึ่งชุด และปุ๋ยก็พกติดตัวมาด้วย เลยได้เอาไปโชว์ท่านกงได้พอดีเลยค่ะ)

ท่านกง : (หยิบมาดู แล้วก็วาง) ในตอนนี้จับใจความได้ว่า ผมจะคืนเอกสารตัวจริงกลับให้คุณ แต่จะเก็บพาสปอร์ตไว้แล้วจะส่งวีซ่าให้ทางไปรษณีย์ ประมาณอีก 2-3 วันได้รับ น่าจะประมาณวันเสาร์ (ได้ยินท่านบอกว่าวันเสาร์ค่ะ ตอนนั้นสมองมันเบลอๆ หูอื้อฟังไม่ค่อยรู้เรื่องค่ะ ) แล้วก็คืนเอกสารความสัมพันธ์ทั้งหมด เอกสารตัวจริงก็คืนมายกเว้นพาสปอร์ตค่ะ แล้วปุ๋ยก็เซย์ Thank you and have a great day, sir!

แต่ท่านกงสุลก็ยังไม่ยิ้มให้ เริ่มจะน้อยใจแหร่ะ เลยเดินหอบเอกสารกลับซะเลย พอออกมาจากสถานทูตปุ๊บ รีบเดินตรงปรี่ไปหาแม่เลยค่ะ ว่าผ่านแล้ว แม่ก็ดีใจและก็กลับบ้านไปหาข้าวกินกันค่ะ

ขอให้ทุกๆคนทีกำลังรอในขั้นตอนต่างๆ ขอให้ได้รับข่าวดีไวๆและได้วันสัมภาษณ์กันเร็วๆนะคะ
Good Luck ka!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

อัพเดตค่าาาาาาาาาา
ปุ๋ยได้รับวีซ่าทางไปรษณย์แล้วนะคะ วันนี้ (27 ก.ค.) เวลา 17.18น. ค่ะ พร้อมเอกสารซองน้ำตาลด้วยค่ะ


Timeline

I-129F Sent : Dec 03, 2011 (Sent to California Service Center)
NOA1 : Dec 14, 2011
NOA2 : May 11, 2012 (149 days)
NVC Left : Jun 18, 2012
Consulate Received : Jun 26, 2012
Package 3 Received : Jul 03, 2012
Package 4 Received : Jul 10, 2012
Interview Date : Jul 25, 2012
Got visa in hand : Jul 27, 2012

[natty]

K1-2012 DestinyRee21 สัมภาษณ์ Oct24 DestinyRee21 Wed Oct 24, 2012 9:38 am

พึ่งสัมภาษณ์วีซ่ามาเมื่อเช้า October 24,2012 นี้ค่ะ ผ่านค่า!!

ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณ พี่ๆ เพื่อนๆ ในบ้านหลังนี้มากๆค่า ที่มีข้อมูล และประสบการณ์ดีๆมาแชร์ ทำให้รีมาถึง ณ จุดๆนี้ได้ ขอบคุณมากจริงๆค่ะ

จากการที่เรา หาข้อมูลด้วยตัวของเราเอง อ่านประสบการณ์ต่างๆ ในบ้านหลังนี้ ทำให้เราไม่มีความประหม่าเลย (หรือความรู้สึกช้าก็ไม่แน่ใจ ฮ่าๆ)
นัด 7 โมง รีไปถึง 6 โมงนิดๆ ปรากฏว่ามคนยืนรอในคิวแล้ว เยอะพอสมควร แต่รีกับแฟนก็ไม่ได้ไปเข้าแถว เพราะบอกแฟนว่า วีซ่าของเราไม่ต้อง เพราะมีจดหมายนัด ( จริงๆก็อ่านเจอพี่ๆบอกไว้ว่าไม่ต้องพาแฟนไปก็ได้ แต่เค้ามาไทยพอดี และก็ไม่มีอะไรทำก็เลยมาด้วย แต่อดเข้าข้างในซะงั้น)

รีไปยืนใกล้ๆกับพี่ผู้หญิง เห็นมาคนเดียวแต่น่าจะมาสัมภาษณ์วีซ่าเดียวกับเราเลยเข้าไปถาม พี่เค้าก็บอกว่าวีซ่าคู่หมั้น รีก็เลยยืนรอข้างหลังพี่เขา
ผ่านไปไม่กี่นาที ปรากฏว่าคนมากันเยอะมาก ในแถวยาวๆ เห็นบางคนหอบฟิล์ม เอ๊กซ์เรย์ด้วย ซองใหญ่ๆ แต่ทำไมของรีไม่มีหว่า แต่คิดว่าทางโรงพยาบาลบำรุงราษเขาเปลี่ยนใหม่ เพราะเจ้าหน้าที่ที่โรงพยาบาลส่งผลตรวจให้รีในซองใหญ่กว่า A4 นิดหน่อยและบอกว่ามี CD ในนั้น

เวลาเกือบ 7โมง ก็มีเจ้าหน้าที่มาขอดูใบนัดสัมภาษณ์ บอกว่าเข้าไปได้คนเดียวนะคะ รีก็เลยเดินหิ้วเอกสารไปต่อคิว รีน่าจะอยู่คิวที่ 6-7 ได้ แต่พอเข้าไปข้างใน เจ้าหน้าที่ก็ให้ฝากของ เช่นโทรศัพท์ อะไรอย่างนี้ แต่รีไม่ได้พกอะไรไปเลยนอกจ้ากระเป๋าเอกสาร และแล้วขณะทีรอคิวอยู่นั้น เจ้าหน้าที่อีกคนก็ตะโกนว่า ใครไม่ไก็พกอะไรมาเลยเชิญทางนี้ครับ รีก็เลยเดินไป สรุปรีได็เข้าไปคนแรกเลย
ผ่านประตูหนักๆ เข้าไป เลี้ยวขวาส่งเอกสารช่อง6 เจ้าหน้าที่พูดจาดี ถามถึงเอกสาร ตัวจริง ด้วยความที่เราเตรียมตัวมาค่อนข้างดี (แยกเอกสารเป็น set ไว้ เอาเฉพาะที่เขาต้องการที่ระบุไว้ใน packet4) ทำให้เราส่งเอกสารได็เร็ว เจ้าหน้าที่แจ้งว่าให้ไปจ่ายค่าไปรษณีย์ด้านนอกห้อง (อ่าว เวร กรรม ลืมพกเงินมา อยู่กับแฟนข้างนอกหมดเลย ก็เลยรีบออกไปข้างนอก ได้เงินปุ๊บ ก็เข้ามาจ่าย กรอกชื่อที่อยู่ในใบสีฟ้า จ่ายเสร็จก็นำใบเสร็จกลับไปส่งที่ช่องเดิม ) ปรากฏว่าคนที่ส่งเอกสารต่อจากรียังส่งเอกสารไม่เสร็จเลย พอให้ใบเสร็จกับเจ้าหน้าที่ปุ๊บ ก็มานั่งรอเรียกสัมภาษณ์ สักพักใหญ่ ก็มีประกาศเรียกชื่อเป็นภาษาไทย สำเนียงฝรั่ง รีก็เดินไป ทักทาย

รี : สวัสดค่ะ
เจ้าหน้าที่ :สวัสดีครับ (ฝรั่งพูดไทยท่าทางใจดี) แล้วก็ให้เราสาบานว่าทุกอย่างที่พูดเป็นความจริง ทุกประการ
รี : ค่ะ
คำถามเจ้าหน้าที่ที่ถามรีก็มี เจอกับแฟนครั้งแรกเมิ่แไหร่ , รู้จักกันได้ยังไง, แฟนเคยมาหาไหม,ติดต่อกันยังไง, แล้วก็เปิดดูรูปที่รีเตรียมมา ชี้ไปที่พ่อของแฟนแล้วถามว่าคนนี้คือใคร
พอรีตอบคำถามเสร็จ เขาก็คืนเอกสารให้ (แอบตกใจว่าเอ๊ะเกิดอะไรขึ้น ทำไมคืนเอกสาร)
เจ้าหน้าที่ : passport ทางเราจะเก็บไว้พอได้วีซ่าก็จะส่งให้ที่บ้าน บ้านอยู่ที่ไหนนะ (รีก็ตอบไป) ใช้เวลาสองวันจะได้รับนะครับ
รี : เอ่อคือ สัมภาษณ์ผ่าน ได้วีซ่าแล้วใช่ไหมคะ
เจ้าหน้าที่ : ครับ ผ่านเรียบร้อยแล้ว ไม่มีปัญหา (รีเลยขอบคุณคุณเจ้าหน้าที่อีกครั้ง เจ้าหน้าที่ก็ยิ้มให้เล็กน้อย) ก็กลับออกมาข้างนอก แล้วก็กลับที่พักค่ะ

ขอบคุณอีกครั้งสำหรับบ้านหลังนี้ค่ะ